rĕ-vĕrĕor — Lewis & Short
rĕ-vĕrĕor, ĭtus. 2,
I v. dep. a. (act. collat. form rĕvĕrĕo, acc. to Prisc. p. 799 P.), to stand in awe or fear of; to regard, respect, honor; to fear, be afraid of; to reverence, revere (ante-class. and post-Aug.; syn. veneror): Ap. Quid est quod pudendum siet, genere natam bono pauperem Ducere uxorem? Pe. Revereor filium, Plaut. Ep. 2, 1, 5 (cf. infra, the passage, Ter. Phorm. 2, 1, 3): observantia, per quam aetate aut sapientiā aut honore ... antecedentis reveremur et colimus, Cic. Inv. 2, 22, 66:
hos (sc. oratores) ituri in provincias magistratus reverebantur, hos reversi colebant,Tac. Or. 36:
Nigidium Cicero summe reveritus est,Gell. 11, 11, 1.—More freq. with inanim. or abstr. objects:
quasi ejus opulentitatem reverearis,stood in awe of, Plaut. Mil. 4, 4, 35:
simultatem meam,Ter. Phorm. 2, 1, 3 (also quoted in Cic. Att. 2, 19, 1):
adventum tuom,Ter. Hec. 3, 1, 10:
fulgorem ab auro,Lucr. 2, 51:
dicam non reverens assentandi suspicionem,Cic. de Or. 2, 28, 122:
multa adversa reverens,id. Tusc. 1, 30, 73:
virtutes,Auct. Her. 4, 17, 24:
coetum virorum (Tullia),Liv. 1, 48:
fortunam captivae,Curt. 6, 2, 8:
auctoritatem illustrium scriptorum,Col. 2, 1, 2:
reverearis occursum, non reformides,Plin. Ep. 1, 10, 7:
ne revereatur, minus jam quo redeat domum,Ter. Hec. 4, 4, 8:
ne quaestus quidem suos reveritus illos opimos, etc.,i. e. did not spare, Plin. 10, 51, 72, § 142.—(*b) Impers. in analogy with pudet: non te tui saltem pudet, si nihil mei revereatur, Varr. ap. Non. 497, 1; cf. vereor. — Hence,
A rĕvĕrens, entis, P. a., respectful, regardful, reverent:
sermo erga patrem imperatoremque reverens, de se moderatus,Tac. H. 1, 17; cf.: responsum parum reverens, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11:
ora,bashful, modest, Prop. 2, 30 (3, 28), 33:
puella parentum suorum reverens,App. M. 8, p. 204, 21. — Comp.:
nihilo reverentior leniorve erga senatum,Suet. Calig. 26:
quis reverentior senatus candidatus?Plin. Pan. 69, 3; cf. id. Ep. 6, 17, 5:
sanctius ac reverentius visum de actis deorum credere quam scire,Tac. G. 34:
illnd modestius ac fortasse reverentius,Plin. Ep. 8, 21, 5; cf.:
nomen Augusti,Flor. 4, 12, 66.— Sup.:
Gabium reverentissimum mei expertus,Plin. Ep. 10, 86 (18), 1. — Adv.: rĕvĕrenter, respectfully:
aliquem adire,Plin. Ep. 3, 21, 5:
amicos colere,id. ib. 7, 31, 5. — Comp., Tac. H. 2, 27.— Sup., Suet. Aug. 93; id. Ner. 23; Plin. Ep. 10, 21 (32) init. —
B rĕvĕ-rendus, a, um, P. a., inspiring awe, venerable, reverend (mostly poet.; cf.:
colen. dus, venerandus): nox,Ov. Ib. 75:
facies,Juv. 6, 513:
sacraria,Claud. VI. Cons. Hon. 599:
vetustas (libri),Gell. 9, 14, 26; 18, 5, 11:
vultu,Spart. Sev. 19:
epulae,Amm. 30, 1, 22.— Sup.: Reverendissimus, most reverend, right reverend, a title of bishops, etc., Cod. Th 1, 55, 8; 1, 2, 6.