LOGOI

The corpus record — Latin

sacrarium

sacrarium

sanctuary

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • Ephemeris id est totius diei negotium 1 · 7.71/10k
  • Themistocles 1 · 5.84/10k
  • Ab urbe condita libri, erklärt von M. Weissenborn, books 39-40 - 39 5 · 3.39/10k
  • Divus Claudius 1 · 3.37/10k
  • Tacitus 1 · 3.24/10k
  • Divus Vespasianus 1 · 3.13/10k
  • Domitianus 1 · 2.91/10k
  • Appendix Vergiliana 1 · 2.88/10k
  • Panegyricus de quarto consulatu Honorii Augusti 1 · 2.52/10k
  • Ausonii Burdigalensis Vasatis Gratiarum Actio Ad Grati Angratianum Imperatorem Pro Consulatu 1 · 2.41/10k
  • Panegyricus de sexto consulatu Honorii Augusti 1 · 2.4/10k
  • Marcus Antoninus Philosophus 1 · 1.82/10k

Densest 12 of 52 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. sacrarium — de Vaan

sacrarium 'sanctuary' (Cato+); consecrare 'to dedicate' (Sis.+), obsecrare 'to beseech, pray' (Andr.+), resecrare 'to implore again' (P1.+); sacrificare 'to perform or offer a sacrifice' (P1.+) socrificium 'sacrifice' (Varro+), sacrificulus 'sacrificial priest' (Varro+), sacrilegus 'sacrilegious, impious' (P1-+); (2) sacer, -cris 'worthy to be sacrificed' [sacrem Cato, sacres PL·, Varro]; (3) sancire [pf. sanxi, pf. … — [de Vaan, s.v. sacrarium, p. 546]

2. să_crārĭum — Lewis & Short

să_crārĭum, ii, n.sacer.

I A place for the keeping of holy things (sometimes, also, a place for prayer); a shrine, sacristy, sanctuary (cf.: fanum, sacellum, delubrum); an oratory, chapel: notandum est aliud esse sacrum locum, aliud sacrarium. Sacer locus est locus consecratus, sacrarium est locus, in quo sacra reponuntur: quod etiam in aedificio privato esse potest, Dig. 1, 8, 9; cf. Serv. Verg. A. 12, 199; Fest. s. v. secespitam, p. 348 Müll.: erat apud Hejum sacrarium magnā cum dignitate in aedibus, a majoribus traditum, perantiquum: in quo signa pulcherrima quattuor, etc., Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; 2, 4, 3, § 5: Caere, sacrarium populi Romani, deversorium sacerdotum ac receptaculum Romanorum sacrorum, Liv. 7, 20, 7: qui habitat in tuo sacrario, Cic. Fam. 13, 2: ubi nunc sacrarium est, Suet. Aug. 5: tensam Jovis e sacrario in domum deducere, id. Vesp. 5.—In plur.: vetito temerat sacraria probro, Ov. M. 10, 695: ante ipsum sacrarium Bonae Deae, Cic. Mil. 31, 86: Fidei, Liv. 1, 21; cf. in the plur.: Vestae, Mart. 7, 73, 3: Ditis, Verg. A. 12, 199: Mentis bonae, Prop. 3 (4), 24, 19. VENERIS, Inscr. Orell. 1359: CERERIS ANTIATINAE, ib. 1494: MITHRAE, ib. 1051 al.: iis juvenibus bacchantibus ex obsceno sacrario eductis arma committenda? Liv. 39, 15 fin.
II Transf., a secret place, etc.: a quo (sc. te, Catilina) aquilam illam argenteam... cui domi tuae sacrarium scelerum tuorum constitutum fuit, sciam esse praemissam, Cic. Cat. 1, 9, 24; 2, 6, 13: illa arcana (naturae) ... in interiore sacrario clausa sunt, Sen. Q. N. 7, 31, 3 (for which, shortly before: in sanctiore secessu): testor mentis sacraria, Jovis jusjurandum, Stat. Th. 3, 246.

In the wild

6 of 95 attestations shown.

Where it came from

  • de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. sacrarium (scan p. 546; entry #1516).

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.