2. să_crārĭum — Lewis & Short
să_crārĭum, ii, n.sacer.
I A place for the keeping of holy things (sometimes, also, a place for prayer); a shrine, sacristy, sanctuary (cf.: fanum, sacellum, delubrum); an oratory, chapel: notandum est aliud esse sacrum locum, aliud sacrarium. Sacer locus est locus consecratus, sacrarium est locus, in quo sacra reponuntur: quod etiam in aedificio privato esse potest,
Dig. 1, 8, 9; cf. Serv. Verg. A. 12, 199; Fest. s. v. secespitam, p. 348 Müll.: erat apud Hejum sacrarium magnā cum dignitate in aedibus, a majoribus traditum, perantiquum: in quo signa pulcherrima quattuor, etc.,
Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; 2, 4, 3, § 5: Caere, sacrarium populi Romani, deversorium sacerdotum ac receptaculum Romanorum sacrorum,
Liv. 7, 20, 7: qui habitat in tuo sacrario,
Cic. Fam. 13, 2: ubi nunc sacrarium est,
Suet. Aug. 5: tensam Jovis e sacrario in domum deducere,
id. Vesp. 5.—In plur.: vetito temerat sacraria probro,
Ov. M. 10, 695: ante ipsum sacrarium Bonae Deae,
Cic. Mil. 31, 86: Fidei,
Liv. 1, 21; cf. in the plur.: Vestae,
Mart. 7, 73, 3: Ditis,
Verg. A. 12, 199: Mentis bonae,
Prop. 3 (4), 24, 19. VENERIS,
Inscr. Orell. 1359: CERERIS ANTIATINAE,
ib. 1494: MITHRAE,
ib. 1051 al.: iis juvenibus bacchantibus ex obsceno sacrario eductis arma committenda?
Liv. 39, 15 fin.—
II Transf., a secret place, etc.: a quo (sc. te, Catilina) aquilam illam argenteam... cui domi tuae sacrarium scelerum tuorum constitutum fuit, sciam esse praemissam,
Cic. Cat. 1, 9, 24; 2, 6, 13: illa arcana (naturae) ... in interiore sacrario clausa sunt,
Sen. Q. N. 7, 31, 3 (for which, shortly before: in sanctiore secessu): testor mentis sacraria, Jovis jusjurandum,
Stat. Th. 3, 246.