să_crĭfĭcĭum — Lewis & Short
să_crĭfĭcĭum, ii, n.id.,
I a sacrifice (class. and very freq. in sing. and plur.).
(a) Sing.:
M. Popillius cum sacrificium publicum cum laenă faceret, quod erat flamen Carmentalis,Cic. Brut. 14, 56:
epulare sacrificium facere,id. de Or. 3, 19, 73; cf.:
sacrificio Apollini facto,Liv. 45, 27:
sacrificium lustrale parare,id. 1, 28:
sacrificio rite perpetrato,id. 44, 37 fin.:
sollemne et statutum sacrificium,Cic. Tusc. 1, 47, 113:
decem ingenui decem virgines... ad id sacrificium adhibiti,Liv. 37, 3:
sacrifici genus est,Ov. P. 3, 2, 57.—
(b) Plur.:
Druides sacrificia publica ac privata procurant,Caes. B. G. 6, 13:
sacrificiis studere,id. ib. 6, 21:
sacrificiis sollemnibus factis,Cic. Phil. 5, 9, 24; so,
sollemnia,Liv. 5, 52:
anniversaria,Cic. Verr. 2, 4, 57, § 128:
publice ejusdem generis habent sacrificia,Caes. B. G. 6, 16; Cic. Fragm. ap. Quint. 9, 2, 96:
sacrificia laeta,Liv. 36, 1: aliquem sacrificiis interdicere, Caes. B. G. 6, 13:
sacrificia facere Libero Liberaeque,Col. 12, 18, 4: rex sacrificiorum, v. rex, A. 1.