săpor — Lewis & Short
săpor, ōris, m.sapio, I..
class.),Lucr. 2, 679; cf.: si quem forte inveneritis, qui aspernetur oculis pulchritudinem rerum, non odore ullo, non tactu, non sapore capiatur, excludat auribus omnem suavitatem, Cic. Cael. 17, 42:
ut mel, suo proprio genere saporis, dulce esse sentitur,id. Fin. 3, 10, 34:
in os salsi venit umor saepe saporis,Lucr. 4, 222; 2, 401:
asper in ore sapor (amelli),Verg. G. 4, 277:
tardus,id. ib. 2, 126:
asper maris,Plin. 2, 100, 104, § 222:
vini,id. 24, 9, 38, § 60:
asperrimus,id. 14, 2, 4, § 22:
dulcis,Hor. C. 3, 1, 19:
odoratus et jucundus,Plin. 26, 8, 50, § 83:
austerus,id. 25, 5, 20, § 45:
tristi poma sapore,Ov. Tr. 4, 6, 12.—In plur., Lucr. 2, 430; 2, 504; Hor. S. 2, 4, 36; Plin. 11, 37, 65, § 174; 8, 51, 77, § 209; 15, 27, 32, § 106 al.—
an poterunt oculos aures reprehendere? an aures Tactus? an hunc porro tactum sapor arguet oris? ... Seorsus sapor oris habet vim,Lucr. 4, 487 sq.:
aliis aliud taetrius esset orisque sapori,id. 2, 511.—
et tunsum gallae admiscere saporem,i.e. juice, Verg. G. 4, 267.—
vernaculus,i.e. taste, elegance, Cic. Brut. 46, 172; Arn. 3, p. 108:
Atticus,Quint. 12, 10, 75; cf. id. 6, 4, 107:
sermo non publici saporis,of uncommon elegance, Petr. 3, 1.—
homo sine sapore,without refinement, Cic. post Red. in Sen. 6, 14.