sardĭus — Lewis & Short
sardĭus, a, um, adj.cf. 1. sarda, II.,
I sardian, carnelian (late Lat.):
lapis,Vulg. Exod. 28, 17.—Hence, subst.: sardĭus, ii, m., the carnelian, a precious stone, Vulg. Exod. 39, 10; id. Apoc. 21, 20; Tert. adv. Marc. 2, 10;
called lapis sardinus,Vulg. Apoc. 4, 3; cf. Hier. in Isa. 15, 54, v. 11 sq.