scrūpĕus — Lewis & Short
scrūpĕus, a, um, adj.scrupus.
saxum, Enn. ap. Fest. s. v. scrupi, p. 333 Müll. (Trag. v. 139 Vahl.): spelunca,Verg. A. 6, 238:
vada (undae),Sen. Agam. 556; cf.
ora (Ismeni),Stat. Th. 9, 411:
rupes,Ambros. Ep. 6, 13.—
ille (Achilles) scrupeā scholā eruditus,Tert. Pall. 4:
difficultas,Aus. Idyll. 12 praef.—Subst.: scrūpĕa, ae, f., difficulty: reicis abs te religionem: scrupeam imponas tibi? Att. ap. Varr. L. L. 7, § 65 M. (Trag. Rel. v. 431 Rib.).