sēmĭ-doctus — Lewis & Short
sēmĭ-doctus, a, um, adj.,
I half-taught, half-learned:
discipulus,Plaut. As. 1, 3, 74:
haec ut et properans et apud doctos et semidoctus ipse percurro,Cic. de Or. 2, 42, 178:
grammaticus,Gell. 15, 9, 6:
manus villici,Mart. 10, 92, 5.