sĭlesco — Lewis & Short
sĭlesco, ĕre,
I v. inch. n. [sileo], to become still, silent, calm, or quiet (rare; not in Cic.;
syn. obmutesco): dum hae silescunt turbae,Ter. Ad. 5, 2, 10:
deum domus alta silescit,Verg. A. 10, 101:
caeli furor aequinoctialis Zephyri silescit auris,Cat. 46, 3:
venti silescunt,Ov. Tr. 2, 151.