tardĭtas — Lewis & Short
tardĭtas, ātis, f.id.,
I slowness, tardiness (class.).
I Lit., of motion or action:
celeritati tarditas, non debilitas (contraria est),Cic. Top. 11, 47:
pedum,id. Rab. Perd. 7, 21:
cursu corrigam tarditatem tum equis tum quadrigis,id. Q. Fr. 2, 13, 2:
vehiculis tarditati,id. Rep. 3, 2, 3:
navium,Caes. B. C. 1, 58:
onerariae navis,Tac. A. 2, 39:
mula effrenis et tarditatis indomitae,Plin. 8, 44, 69, § 171:
occasionis,Cic. Phil. 2, 46, 118; cf.:
moram et tarditatem afferre bello,id. ib. 5, 9, 25:
tarditas et procrastinatio in rebus gerendis,id. ib. 6, 3, 7:
cunctatio ac tarditas,id. Sest. 47, 100:
nosti hominis tarditatem,id. Fam. 1, 5, b, 2:
quid si etiam affert tarditatem ista sententia ad Dolabellam persequendum,id. Phil. 11, 10, 25; id. Brut. 42, 154:
propter tarditatem sententiarum moramque rerum,id. Fam. 10, 22, 2:
tanta fuit operis tarditas,id. Cat. 3, 8, 20:
audientium,dulness, Plin. 20, 9, 33, § 83; so,
aurium,id. 20, 13, 51, § 137; 23, 2, 28, § 59:
veneni,slow effect, Tac. A. 16, 14 fin. —In plur.:
celeritates tarditatesque,Cic. Univ. 9:
cavendum est, ne tarditatibus utamur in ingressu mollioribus,id. Off. 1, 36, 131.—
II Trop., of the mind, slowness, dulness, heaviness, stupidity:
ingenii,Cic. Or. 68, 229; so,
ingenii (connected with stupor),id. Pis. 1, 1; cf.:
tarditas animi et stupor,Gell. 16, 12, 3:
ingenii,Quint. 1, 1, 1:
quid adjectius tarditate et stultitiā dici potest?Cic. Leg. 1, 19, 51:
hominum,id. N. D. 1, 5, 11:
opinio tarditatis,id. de Or. 1, 27, 125.