LOGOI

The corpus record — Latin

terra

terra

dry land, earth

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

  • Versus Paschales Pro Augusto Dicti 3 · 154.64/10k
  • Adversus Hermogenem 84 · 75.63/10k
  • Ab Urbe Condita, books 8-10 - 18s 1 · 60.24/10k
  • De Rerum Natura 267 · 54.79/10k
  • Oratio Consulis Ausonii Versibus Rhopalicis 1 · 47.39/10k
  • Georgicon 61 · 43.1/10k
  • Adversus Judaeos Liber 47 · 41.88/10k
  • Hercules Oetaeus 44 · 39.06/10k
  • Moretum, Appendix Vergiliana 3 · 38.76/10k
  • De agri cultura 56 · 35.8/10k
  • Pharsalia 180 · 35.34/10k
  • de Natura Deorum 118 · 33/10k

Densest 12 of 314 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. terra — de Vaan

terra 'dry land, earth' [f. o] (Andn+) Derivatives: terreus 'earthen' (Varro+), terrestris *on/of land, earthly' (PL+), — [de Vaan, s.v. terra, p. 630]

2. terra — Lewis & Short

terra (archaic tera,

Varr. L. L. 5, 4, 21), ae (
I gen. terras, Naev. ap. Prisc. p. 679 P.: terraï, Enn. ap. Charis. p. 7 ib. (Ann. v. 479 Vahl.); Lucr. 1, 212; 1, 251; 2, 1063; 3, 989 et saep.), f. perh. Sanscr. root tarsh-, to be dry, thirsty; Lat. torreo, torris; Germ Durst; Engl. thirst; prop. the dry land, the earth, opp. to the heavens, the sea, the air, etc.; land, ground, soil (cf.: tellus, solum).
I In gen.: principio terra universa cernatur, locata in mediā sede mundi, solida et globosa et undique ipsa in sese nutibus suis conglobata, etc., Cic. N. D. 2, 39, 98: terra in medio mundo sita, id. Tusc. 1, 17, 40: hunc statum esse hujus totius mundi atque naturae, rotundum ut caelum, terra ut media sit, eaque suā vi nutuque teneatur, id. de Or. 3, 45, 178: umbra terrae, id. Rep. 1, 14, 22: terrae motus, earthquakes, id. Div. 1, 18, 35; 1, 35, 78; cf. Sen. Q. N. 6, 1, 1 sqq.; Curt. 4, 4 fin.: Plin. 2, 79, 81, § 191 sq.: res invectae ex terrā, Cic. Rep. 2, 5, 10: terra continens adventus hostium denuntiat, id. ib. 2, 3, 6: Massilia fere ex tribus oppidi partibus mari alluitur: reliqua quarta est, quae aditum habeat a terrā, Caes. B. C. 2, 1: cui parti (insulae) nulla est objecta terra, id. B. G. 5, 13: iter terrā petere, Cic. Planc. 40, 96; cf.: ipse terrā eodem pergit, Liv. 31, 16, 3: esse in terrā atque in tuto loco, on solid ground, Plaut. Merc. 1, 2, 87: ex magnā jactatione terram videns, Cic. Mur. 2, 4: terrā marique, by land and by water (very freq.), id. Att. 9, 1, 3; id. Imp. Pomp. 19, 56; Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 9, 2; Sall. C. 13, 3; cf. Cic. Ac. 2, 38, 120: insidiae terrā marique factae, Cic. Verr. 1, 2, 3; the form et terrā et mari is also class., id. ib. 2, 2, 39, § 96 (B. and K. bracket the first et); 2, 5, 50, § 131; id. Mur. 15, 33; Liv. 37, 29, 5; Nep. Hann. 10, 2; id. Ham. 1, 2; id. Alcib. 1, 2; Sen. Ep 60, 2; 101, 4; for which also: bellum terrā et mari comparat, id. Att. 10, 4, 3: terrā ac mari, Cic. Verr. 2, 2, 2, § 4: marique terrāque usque quāque quaeritat, Plaut. Poen. prol. 105: aut terrā aut mari, id. Ps. 1, 3, 83: mari atque terrā, Sall. C. 53, 2: mari ac terrā, Flor. 2, 8, 11: mari terrāque, Liv. 37, 11, 9; 37, 52, 3: natura sic ab his investigata est, ut nulla pars caelo, mari, terrā (ut poëtice loquar) praetermissa sit, Cic. Fin. 5, 4, 9: eorum, quae gignuntur e terrā, stirpes et stabilitatem dant iis, quae sustinent, et ex terrā sucum trahunt, etc., id. N. D. 2, 47, 120: num qui nummi exciderunt, ere, tibi, quod sic terram Obtuere? Plaut. Bacch. 4, 4, 17: tollere saxa de terrā, Cic. Caecin. 21, 60: tam crebri ad terram accidebant, quam pira, Plaut. Poen. 2, 38; so, ad terram, id. Capt. 4, 2, 17; id. Pers. 2, 4, 22; id. Rud. 4, 3, 71: aliquem in terram statuere, Ter. Ad. 3, 2, 18: ne quid in terram defluat, Cic. Lael. 16, 58: penitus terrae defigitur arbos, Verg. G. 2, 290; so. terrae (dat.), id. ib. 2, 318; id. A. 11, 87; Ov. M. 2, 347; Liv. 5, 51, 3; Plin. 14, 21, 27, § 133 al.: sub terris si jura deum, in the infernal regions, Prop. 3, 5 (4, 4), 39; cf.: mei sub terras ibit imago, Verg. A. 4, 654: genera terrae, kinds of earth, Plin. 35, 16, 53, § 191: Samia terra, Samian pottery clay, id. 28, 12, 53, § 194: terrae filius, son of earth, i. e. human being, Cic. Att. 1, 13, 4: terrā orti, natives of the soil, aborigines, autochthones, Quint. 3, 7, 26: cum aquam terramque ab Lacedaemoniis petierunt, water and earth (as a token of subjection), Liv. 35, 17, 7: terram edere, Cels. 2, 7, 7. —
B Personified, Terra, the Earth, as a goddess; usu. called Tellus, Magna Mater, Ceres, Cybele, etc.: jam si est Ceres a gerendo, Terra ipsa dea est et ita habetur: quae est enim alia Tellus? Cic. N. D. 3, 20, 52; cf. Varr. R. R. 1, 1, 5; Ov. F. 6, 299; 6. 460; Hyg. Fab. 55; 140; 152; Naev. 2, 16; Suet. Tib. 75. —
II In partic., a land, country, region, territory (cf.: regio, plaga, tractus): Laurentis terra, Enn. ap. Prisc. p. 762 P. (Ann. v. 35 Vahl.): terra erilis patria, Plaut. Stich. 5. 2, 2; cf.: in nostrā terrā in Apuliā, id. Cas. prol. 72: tua, id. Men. 2, 1, 4: mea, Ov. Tr. 1, 1, 128: in hac terrā, Cic. Lael. 4, 13: in eā terrā (sc. Sicilia), Cic. Verr. 2, 4, 48, § 106: terra Gallia, Caes. B. G. 1, 30: terra Italia, Liv. 25 7, 4 Drak. N. cr.; 29, 10, 5; 30, 32, 6; 38, 47 6; 39, 17, 2; 42, 29, 1: Africa, id. 29, 23, 10 Hispania, id. 38, 58, 5: Pharsalia, id. 33, 6, 11. —In plur.: in quascumque terras, Cic. Rep. 2, 4, 9: eae terrae, Cic. Verr. 2, 3, 18, § 47: qui terras incolunt eas, in quibus, etc., id. N. D. 2, 16, 42: abire in aliquas terras, id. Cat. 1, 8, 20: (Cimbri) alias terras petierunt, Caes. B. G. 7, 77 et saep. — Esp., terrae, the earth, the world: pecunia tanta, quanta est in terris, in the whole earth, in the world, Cic. Agr. 2, 23, 62: quid erat in terris, ubi, etc., id. Phil. 2, 19, 48; 2, 20, 50; 2, 23, 57; id. Cael. 5, 12: ruberes Viveret in terris te si quis avarior, Hor. Ep. 2, 2, 157; Sen. Prov. 2, 9; so, aureus hanc vitam in terris Saturnus agebat, Verg. G. 2, 538: terrarum cura, id. ib. 1, 26. — Ante-class., also in terrā, in the world: quibus nunc in terrā melius est? Plaut. Poen. 5, 4, 100: scelestiorem in terrā nullam esse alteram, id. Cist. 4, 1, 8; id. Mil. 1, 1, 52; 2, 3, 42; id. Bacch. 5, 2, 51; id. Aul. 5, 9, 12; id. Curc. 1, 2, 51.—Hence also the phrase orbis terrarum, the world, the whole world, all nations: quae orbem terrarum implevere famā, Plin. 36, 36, 13, § 76: Graecia in toto orbe terrarum potentissima, id. 18, 7, 12, § 65: cujus tres testes essent totum orbem terrarum nostro imperio teneri, Cic. Balb. 6, 16; but freq. also orbis terrarum, the world, i. e. the empire of Rome: orbis terrarum gentiumque omnium, id. Agr. 2, 13, 33; cf. id. Rosc. Am. 36, 103; while orbis terrae, the globe, the earth, the world, id. Phil. 13, 15, 30; id. Fam. 5, 7, 3; id. Fl. 41, 103; id. Agr. 1, 1, 2; but also with ref. to the Roman dominion, id. de Or. 3, 32, 131; id. Sull. 11, 33; id. Dom. 42, 110; id. Phil. 8, 3, 10; id. Off, 2, 8, 27; id. Cat. 1, 1, 3; cf. of the Senate: publicum orbis terrae consilium, id. Fam. 3, 8, 4; id. Cat. 1, 4, 9; id. Phil. 3, 14, 34; 4, 6, 14; 7, 7, 19; v. orbis: quoquo hinc asportabitur terrarum, certum est persequi, Ter. Phorm. 3, 3, 18: ubi terrarum esses, ne suspicabar quidem, in what country, or where in the world, Cic. Att. 5, 10, 4, so, ubi terrarum, id. Rab. Post. 13, 37: ubicumque terrarum, Cic. Verr. 2, 5, 55, § 143; id. Phil. 2, 44, 113.

3. terra — Walde–Hofmann

terra, -ae f. (tera "in augurum libri? Varro ling. 5,21 ist archaische Schreibung) (seit Liv. Andr., Enn., Plaut., Cato; vgl. Terra — [Walde–Hofmann, s.v. terra, p. 1581]

In the wild

6 of 6,742 attestations shown.

Where it came from

  • de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. terra (scan p. 630; entry #1800).
  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. terra (scan pp. 711-712; entry #11805).
  • Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch Treated in Walde-Hofmann, Lateinisches etymologisches Worterbuch s.v. terra (scan p. 1581; entry #2981).

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.