terrĭbĭlis — Lewis & Short
terrĭbĭlis, e, adj.terreo,
quam terribilis aspectu!Cic. Sest. 8, 19; cf.:
jam ipsi urbi terribilis erat,Liv. 44, 10, 6:
furiis accensus et irā terribilis,Verg. A. 12, 947:
terribilis cunctis et invisus,Suet. Dom. 12:
noverca,Ov. M. 1, 147:
fera,id. H. 9, 34:
tyrannus affatu,Stat. S. 3, 3, 73:
visu formae,Verg. A. 6, 277:
vultus,Ov. M. 1, 265:
squalor Charontis,Verg. A. 6, 299; cf.:
incultu, tenebris, odore foeda atque terribilis ejus (carceris) facies est,Sall. C. 55, 4: at tuba terribili sonitu taratantara dixit, Enn. ap. Prisc. p. 842 P. (Ann. v. 452 Vahl.):
sonitus,Lucr. 6, 155: tumultus, Enn. ap. Fest. p. 153 Müll. (Ann. v. 311 Vahl.):
caligo,Lucr. 6, 852:
mors,Cic. Par. 2, 18:
horror,Quint. 11, 3, 160:
exspectatio adventūs Jubae,Suet. Caes. 66. — Comp.:
cujus (viri) virtute terribilior erat populus Romanus exteris gentibus,Cic. Phil. 2, 26, 65:
cum alia aliis terribiliora afferentur,Liv. 4, 26, 7:
majora ac terribiliora afferre,id. 25, 29, 3.—
scripturae,Cod. Just. 3, 1, 13.—Sup. seems not to occur.—Adv.: terrĭbĭlĭter, fearfully, dreadfully, terribly (late Lat.):
sonus caeli terribiliter concrepantis,Arn. 2, 57:
admonere,Aug. Conf. 12, 25: Vulg. Psa. 138, 14.—Comp. and sup. seem not to occur.