1. tībĭa — Lewis & Short
tībĭa, ae, f.,
I the large shin-bone, tibia (cf. sura).
I Lit.:
alterum (os) a priore parte positum, cui tibiae nomen est,Cels. 8, 1 fin.:
et in crure (recedit) tibia a surā,id. 8, 11.—
B In gen., the shin-bone, shin, leg:
posse fieri ut genu esset aut tibia aut talus,Plin. Ep. 1, 20, 15:
sinistram fregit tibiam,Phaedr. 5, 7, 8. —
II Transf., a pipe, flute (orig. made of bone;
syn. fistula): age tibicen, refer ad labias tibias,Plaut. Stich. 5, 4, 41:
si tibiae inflatae non referant sonum,Cic. Brut. 51. 192:
quemadmodum tibicen sine tibiis canere non possit,id. de Or. 2, 83, 338:
et fidibus et tibiis canere,Quint. 1, 10, 14:
cantus tibiarum,id. 1, 11, 7:
tibia digitis pulsata canentum,Lucr. 4, 585:
modulate canentes tibiae,Cic. N. D. 2, 8, 22:
septenarios ad tibiam fundere,id. Tusc. 1, 44, 107:
ubi curva choros indixit tibia Bacchi,Verg. A. 11, 737:
biforem dat tibia cantum,id. ib. 9, 618:
tibia non ut nunc orichalco vincta tubaeque Aemula, sed tenuis simplexque,Hor. A. P. 202:
Phrygio curva sono,Tib. 2, 1, 86:
sub cantu querulae tibiae,Hor. C. 3, 7, 30:
acris,id. ib. 1, 12, 1:
Berecyntia,id. ib. 3, 19, 19;
4, 1, 23: sonante mixtum tibiis carmen lyra,id. Epod. 9, 5:
adunco tibia cornu,Ov. M. 3, 533:
infracto Berecynthia tibia cornu,id. ib. 11, 16:
longa,id. F. 6, 698: scienter tibiis cantasse, Nep. praef. 1; id. Epam. 2, 1: dextera tibia alia quam sinistra, perh. treble and bass pipes, Varr. R. R. 1, 2, 15; cf.: modos fecit Flaccus Claudii filius; tibiis paribus dextris et sinistris, i. e. at first with a pair of treble and then with a pair of bass pipes, Didasc. Ter. And.; cf.: acta primum tibiis imparibus, deinde duabus dextris, id. Heaut.; v. Serv. ad Verg. A. 9, 618;
and v. Dict. of Antiq. s. v.—Prov.: paene apertis, ut aiunt, tibiis,from all the holes, with a loud voice, Quint. 11, 3, 50 Spald.