trāno — Lewis & Short
trāno (transno), āvi, ātum, 1, v. a. and n.trans-no,
in Tiberim desiluit et incolumis ad suos tranavit,Liv. 2, 10, 11:
perpauci viribus confisi tranare contenderunt,Caes. B. G. 1, 53:
flumen,id. B. C. 1, 48 fin.; Hirt. B. Alex. 29; Curt. 7, 7, 15; 7, 5, 18:
flumina,Verg. G. 3, 270:
amnes,Lucr. 1, 14:
Gangem,Cic. Rep. 6, 20, 23:
aquas,Quint. 2, 16, 13:
paludem,Curt. 9, 1, 18:
Lethaeas per undas,Verg. Cul. 213.— In pass.:
obsequio tranantur aquae,Ov. A. A. 2, 181; so,
Eridanus tranandus,Verg. Cul. 258.—
auras,Lucr. 4, 177:
ut parvum tranans geminaverit orbem,Cic. Arat. 403 (650):
id cernemus toto genere hoc igneo, quod tranat omnia,id. N. D. 2, 9, 25;
for which: per auras,Sil. 3, 682; 13, 185; cf.:
turbida nubila,Verg. A. 4, 246:
flumina sublimi curru,Stat. Th. 9, 311:
ingentia spatia,Sil. 16, 335:
foramina,Lucr. 4, 601:
pectus viri (hasta),Sil. 13, 238:
pericula,id. 17, 366.