trĕmŭlus — Lewis & Short
trĕmŭlus, a, um, adj.tremo.
anus,Plaut. Curc. 1, 3, 3; cf.:
incurvus, tremulus, labiis demissis, gemens,Ter. Eun. 2, 3, 45:
manus annisque metuque,Ov. M. 10, 414; so,
anni,Prop. 4 (5), 7, 73.
tempus,Cat. 61, 161:
passus (senilis hiemis),Ov. M. 15, 212:
artus,Lucr. 3, 7:
manus,Plin. 14, 22, 28, § 142:
guttur, Cic. poët. Div. 1, 8, 14: ut mare fit tremulum, tenui cum stringitur aura,Ov. H. 11, 75:
harundo,id. M. 11, 190:
canna,id. ib. 6, 326:
cupressus,Petr. 131: flamma, Cic. poët. N. D. 2, 43, 110; Verg. E. 8, 105; cf.:
jubar ignis,Lucr. 5, 696:
ignes,id. 4, 405:
lumen,Verg. A. 8, 22:
motus,Lucr. 3, 301:
horror,Prop. 1, 5, 15:
lorum,Luc. 4, 444:
colores,Claud. in Ruf. 2, 356:
equi,i.e. restless, spirited, Nemes. Cyn. 256 (cf. Verg. G. 3, 84 and 250).— Subst.: sacopenium sanat vertigines, tremulos, opisthotonicos, i.e. shaking or trembling in the joints, Plin. 20, 18, 75, § 197; 20, 9, 34, § 85; 23, 4, 47, § 92.—In neutr., adverb.:
(puella) tam tremulum crissat,tremblingly, Mart. 14, 203, 1. —
frigus,Cic. Arat. 68.—* Adv.: trĕmŭlē, tremblingly, App. M. 5, p. 168, 28.