trĭgĕmĭnus — Lewis & Short
trĭgĕmĭnus (collat. form, mostly poet., tergĕmĭnus), a, um, adj.tresgeminus,
tergeminos nasci certum est Horatiorum Curiatiorumque exemplo,Plin. 7, 3, 3, § 33:
trigeminorum matres,Col. 3, 8, 1:
trigemini filii,Plaut. Mil. 3, 1, 123. — As subst.: trĭgĕmĭni, three brothers born at a birth, Liv. 1, 25, 1; Col. 2, 1, 3; 7, 6, 7; cf.:
trigemino partu,id. 3, 10, 17:
Horatius trigemina spolia prae se gerens,of the three twin-brothers, Liv. 1, 26, 2:
Trigemini,the title of a comedy of Plautus, Gell. 7, 9, 7.—
trigeminae victoriae triplicem triumphum egistis,Liv. 6, 7, 4:
tripectora tergemini vis Geryonai,Lucr. 5, 28; cf.
of the same and of Cerberus: tergeminumque virum tergeminumque canem,Ov. Tr. 4, 7, 16;
and of Cerberus: cui tres sunt linguae tergeminumque caput,Tib. 3, 4, 88:
canis,Prop. 4 (5), 7, 52. tergemina Hecate (because she was also Luna and Diana; cf.
triceps and triformis),Verg. A. 4, 511:
tergemina dextra,i. e. of the three Graces, Stat. S. 3, 4, 83:
jus tergeminae prolis. i. e. trium liberorum,id. ib. 4, 8, 21:
pomorum tergemina natura,Plin. 15, 28, 34, § 114:
verba illa Ciceronis in Pisonem (cap. 1) trigemina: decepit, fefellit, induxit,Gell. 13, 24, 22: certat tergeminis tollere honoribus, to the threefold honors, i. e. of the three highest magistracies, those of the curule Ædile, the prætor, and the consul, Hor. C. 1, 1, 8:
at tibi tergeminum mugiet ille sophos,thrice repeated, Mart. 3, 46, 8.—