triumphus — Lewis & Short
triumphus (in the earliest per. written triumpus;
disseres de triumpho. Quid tandem habet iste currus? quid vincti ante currum duces! quid simulacra oppidorum? quid aurum? etc.,Cic. Pis. 25, 60; cf. Liv. 34, 52, 4; cf. id. 3, 29, 4:
triumphum deportare,Cic. Off. 1, 22, 78:
ne in triumpho duceretur,id. Tusc. 5, 40, 118:
Gallos Caesar in triumphum ducit,Suet. Caes. 80:
senatus cum triumphum Africano decerneret,id. Fin. 4, 9, 22:
de classe populi Romani triumphum agere,id. Verr. 2, 5, 39, § 100; Liv. 45, 38, 11:
triumphum ex Etruriā agere,id. 6, 7, 4: deportare triumphum ex provinciā, Nep. Cato, 2:
Boiorum triumphi spem collegae reliquit,for a victory over the Boii, Liv. 33, 37, 10; cf.:
Pharsalicae pugnae ne triumphum quidem egit,Cic. Phil. 14, 8, 23:
per triumphum aliquem ducere,Cic. Verr. 2, 5, 26, § 67; Sall. H. 4, 61, 8 Dietsch:
triumpho clarissimo urbem est invectus,Liv. 30, 45, 2:
elephantos ducere in triumpho,Plin. 7, 43, 45, § 139: (res) justissimi triumphi, i. e. worthy of a triumph, Vatin. ap. Cic. Fam. 5, 10, 3:
qui (Pompeius) tot habet triumphos, quot orae sunt partesque terrarum,Cic. Balb. 4, 9:
albi greges ... Romanos ad templa deūm duxere triumphos,i. e. were carried before the processions, Verg. G. 2, 148.—The shout of the soldiery and the multitude on occasion of these triumphal processions was:
Io triumphe,Hor. C. 4, 2, 49 and 50; id. Epod. 9, 21; 9, 23; cf. Liv. 45, 38, 12; Suet. Caes. 49; 51.—
ut repulsam tuam triumphum suum duxerint,Cic. Vatin. 16, 39: luxuriae (gen. subj.), Plin. 37, 2, 6, § 14:
de se ipso,Just. 14, 4, 6.