trŭtĭno — Lewis & Short
trŭtĭno, āre, 1, v. a., and trŭtĭnor, ātus, 1,
I v. dep. a. [trutina]
I Dep. form, to weigh, balance (syn. pensito).—Trop.:
verba,Pers. 3, 82.—
II Act., Hier. Ep. 36, 14:
diu trutinandus est, cui traduntur examina,Cassiod. Var. 5, 40.—
B trŭtĭnā-tus, a, um, in a pass. signif., Sid. Ep. 7, 9.