ūrīnor — Lewis & Short
ūrīnor, āri, v. dep. (ante-class. collat. form ūrīno, āre) [urina; Gr. ou)re/w],
I to plunge under water, to dive:
urinare est mergi in aquam,Varr. L. L. 5, § 126 Müll.; Cic. Fragm. ap. Non. 474, 27; Plin. 11, 37, 72, § 188.—Part.:
urinantes,Plin. 9 30, 48, § 91.