ūsĭo — Lewis & Short
ūsĭo, ōnis, f.utor,
I use (ante- and postclass.):
domini usioni recipitur,Cato, R. R. 149, 2:
quae tibi usioni supererunt,id. ib. 38, 4: usioni quod satis esset, Varr. ap. Non. 231, 6: usionis gratiā, Scaevola ap. Gell. 4, 1, 17:
usionis causā,Dig. 34, 2, 28.—Plur., Arn. 7, p. 238 dub.