ūtensĭlis — Lewis & Short
ūtensĭlis, e, adj.utor, in econom. lang.,
I that may be used, fit for use, of use, useful.
I Adj.:
quid in Italiā utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium fit?Varr. R. R. 1, 2, 6: quid utensile, Aug. Civ. Dei, 4, 22.—
II Subst.: ūtensilĭa, ĭum, n., things for use, i. e. utensils, materials, necessaries, etc. (syn.:
supellex, vasa): utensilia, quibus aut alitur hominum genus aut etiam excolitur,Col. 12, praef. §
3: exutus omnibus utensilibus miles,Liv. 3, 42, 5:
divina humanaque,id. 26, 33, 13:
vasorum,Plin. 13, 11, 22, § 72:
apes collectis utensilibus, etc.,Col. 9, 5, 1; 2, 12, 9; 1, 3, 3; Tac. A. 1, 70; Dig. 33, 7, 12, § 28.