văcillo — Lewis & Short
văcillo (
I a scanned long, Lucr. 3, 502), āvi, ātum, 1, v. n. cf. Sanscr. vak-, to roll; vank-, to shake, to sway to and fro; to waddle, stagger, reel, totter, waver, vacillate (class.; a favorite word with Cic.; cf.: nuto, titubo).
I Lit., of drunken persons: quosdam ex vino vacillantes, quosdam hesternā potatione oscitantes, Cic. Fragm. ap. Quint. 8, 3, 66:
videre quosdam ex vino vacillantis,Quint. 11, 3, 165:
praepediuntur crure vacillanti,Lucr. 3, 479; cf. Ruhnk. ad Rutil. Lup. 2, 7, p. 164 Frotsch.:
in utramque partem toto corpore vacillans,Cic. Brut. 60, 216:
arbor ventis pulsa vacillans aestuat,Lucr. 5, 1096; so,
ambusta,id. 1, 806:
vacillant omnia tecta,id. 6, 575:
sub pedibus tellus cum tota vacillat,id. 5, 1236:
accepi tuam epistulam vacillantibus litterulis,Cic. Fam. 16, 15, 2.—
II Trop., to waver, hesitate, stagger, be untrustworthy, to vacillate:
tota res vacillat et claudicat,Cic. N. D. 1, 38, 107:
Erotem ad ista expedienda factum mihi videbar reliquisse, cujus non sine magnā culpā vacillarunt,have fallen into confusion, id. Att. 14, 18, 2:
justitia vacillat vel jacet potius,id. Off. 3, 33, 118:
stabilitas amicitiae vacillat,id. Fin. 1, 20, 66:
legio vacillans,wavering in fidelity, id. Phil. 3, 12, 31: gerontikw/teron est memoriola vacillare, id. Att. 12, 1, 2:
partim sumptibus in vetere aere alieno vacillant,are staggering beneath a load of old debts, id. Cat. 2, 10, 21:
aegrotat fama vacillans,Lucr. 4, 1124:
gentes vacillantes,Vell. 2, 130, 3:
cum animus paulum vacillavit,Sen. Ep. 114, 22:
testes, qui adversus fidem testationis suae vacillant, audiendi non sunt,Dig. 22, 5, 2:
cujus (testis) ita anceps fides vacillat,ib. 48, 10, 27.