văcŭē -făcĭo — Lewis & Short
văcŭē -făcĭo, fēci, factum, 3, v. a.vacuus,
I to make empty; to empty, clear, free.
I Lit. (rare but class.):
quid quod adventu tuo ista subsellia vacuefacta sunt,Cic. Cat. 1, 7, 16:
domum novis nuptiis,id. ib. 1, 6, 14:
Scyrum vacuefecit,Nep. Cim. 2, 5; id. Timol. 3, 2:
fasces securibus,Val. Max. 4, 1, 1:
turpi sentinā exercitus vacuefactus,id. 2, 7, 1:
venas inedia,Macr. S. 7, 12:
locum alicui in cenā,to clear a place, make room, id. ib. 1, 2.—
II Trop.:
circumcisiones,i. e. to abolish, Lact. 4, 17, 1.