văfer — Lewis & Short
văfer, fra, frum, adj.,
I sly, cunning, crafty, artful, subtle (class.;
syn.: callidus, versutus): (hominis) non aperti, non simplicis, non ingenui, non justi, non viri boni, versuti potius, obscuri, astuti, fallacis, malitiosi, callidi, veteratoris, vafri,Cic. Off. 3, 13, 57:
in disputando vafri,id. Rep. 3, 16, 26 (cited ap. Non. 19, 33); Afran. ap. Non. 20, 3; Hor. S. 1, 3, 130; 2, 5, 24; id. C. 3, 7, 12; Ov. H. 20, 30: lingua, Pompon. ap. Non. 19, 32:
jus,Hor. S. 2, 2, 131:
Flaccus,Pers. 1, 116; 1, 132:
ars,Mart. 12, 61, 3:
mores Hannibalis,Val. Max. 7, 3, ext. 8:
vafra et fallaciosa argumenta,Gell. 7, 3, 34. —Comp., Hier. Ep. 38, 5.—Sup.:
Stoicorum somniorum vaferrimus interpres,Cic. N. D. 1, 15, 39:
interrogationes,Sen. Ep. 48, 5.—Adv.: vā^frē, slyly, cunningly, artfully:
nihil sane vafre nec malitiose facere conatus est,Cic. Verr. 2, 2, 53, § 132:
tam vafre Telluri impressum osculum,Val. Max. 7, 3, ext. 2.