2. văgus — Lewis & Short
văgus, a, um, adj.root vagh-; Sanscr. vāhas; Gr. o)/xos, wagon; cf. veho,
I strolling about, rambling, roving, roaming, wandering, unfixed, unsettled, vagrant (freq. and class.; syn. errabundus).
I Lit.: cum vagus et exsul erraret,
Cic. Clu. 62, 175: itaque vagus esse cogitabam,
id. Att. 7, 11, 5: dum existimabam vagos nos fore,
id. ib. 7, 26, 3: Gaetuli vagi, palantes,
Sall. J. 18, 2; cf. id. ib. 19, 5: multitudo dispersa atque vaga,
Cic. Rep. 1, 25, 40 (from Aug. Ep. 138, 10): quae circum vicinos vaga es,
Plaut. Mil. 2, 5, 14: navita,
Tib. 1, 3, 39: mercator,
Hor. A. P. 117: Hercules,
id. C. 3, 3, 9: scurra,
id. Ep. 1, 15, 28: tibicen,
id. A. P. 215: pecus,
id. C. 3, 13, 12: aves,
id. ib. 4, 4, 2: cornix,
id. ib. 3, 27, 16: pisces,
id. S. 2, 4, 77: vagi per silvas ritu ferarum,
Quint. 8, 3, 81; cf. also: saepe vagos extra limina ferte pedes,
Ov. A. A. 3, 418: refringit virgulta pede vago,
Cat. 63, 84: ne bestiae quidem ... facile patiuntur sese contineri motusque solutos et vagos a naturā sibi tributos requirunt,
unrestrained, Cic. Fin. 5, 20, 56: peregrinationes,
Sen. Tranq. 2, 13: errores,
Ov. M. 4, 502: gressus,
Mart. 2, 57, 1.—Of inanim. things: quae (sidera) autem vaga et mutabili erratione labuntur,
Cic. Univ. 10; cf.: quae (stellae) errantes et quasi vagae nominarentur,
id. Rep. 1, 14, 22: Aurorā exoriente vagi sub limina Solis,
Cat. 64, 271: luna,
Hor. S. 1, 8, 21: aequora,
Tib. 2, 6, 3: flumina,
Hor. C. 1, 34, 9: Tiberis,
id. ib. 1, 2, 18: venti,
id. ib. 3, 29, 24: fulmina,
Ov. M. 1, 596: flamma,
Hor. S. 1, 5, 73: crines,
Ov. M. 2, 673: harena,
flying, light, Hor. C. 1, 28, 23: domus (Scytharum),
id. ib. 3, 24, 10: lumina noctis,
Stat. Th. 3, 63: febres,
sporadic, Cels. 3, 5: fel toto corpore,
diffusing itself, Plin. 11, 37, 75, § 193.—
II Trop., wandering, wavering, unsteady, inconstant, doubtful, uncertain, vague: (in oratione) solutum quiddam sit nec vagum tamen,
capricious, Cic. Or. 23, 77: genus orationum,
id. Brut. 31, 119; cf.: pars quaestionum vaga et libera et late patens,
indefinite, vague, id. de Or. 2, 16, 67: nomen Ambrosiae et circa alias herbas fluctuatum,
Plin. 27, 4, 11, § 28: de dis immortalibus habere non errantem et vagam, sed stabilem certamque sententiam,
Cic. N. D. 2, 1, 2: vaga volubilisque fortuna,
id. Mil. 26, 69: vaga popularisque supplicatio, irregular, i. e. celebrated as men chanced to meet, without legal appointment, Liv. 3, 63, 5: incertum diu et quasi vagum imperium,
Suet. Vesp. 1: vagus adhuc Domitius,
i. e. vacillating between the parties, Vell. 2, 76, 2: puellae,
inconstant in love, Prop. 1, 5, 7: vagae moderator juventae,
flighty, giddy, Mart. 2, 90, 1; Stat. S. 4, 6, 2: concubitu prohibere vago,
i. e. promiscuous, Hor. A. P. 398; so Col. 12, 1, 2; Mart. 6, 21, 6.—Poet., with gen.: vagus animi,
wandering in mind, Cat. 63, 4.—adv.: văgē, here and there, far and wide, dispersedly: vage effusi per agros palatique, etc.,
Liv. 26, 39, 22: res sparsae et vage disjectae,
Auct. Her. 4, 2, 3: dispergere,
id. ib. 4, 31, 42: dicere,
Sen. Q. N. 2, 48, 2.