vallo — Lewis & Short
vallo, āvi, ātum, 1, v. a.vallum, in milit. lang.,
I to surround with a rampart and palisades, to palisade, intrench, circumvallate (syn. saepio).
I Lit.:
castra vallantem Fabium adorti sunt,Liv. 9, 41, 15:
castra vallari placuit,Tac. H. 2, 19; so, castra, Auct. B. Alex. 27, 6; 30, 2; Plin. 15, 18, 20, § 76:
vallare noctem,i. e. to intrench themselves at night, Tac. G. 30:
nulli vallārant oppida muri,Luc. 4, 224.—Absol.:
muniendo vallandoque militem firmabant,Tac. H. 4, 26.—
II Transf., in gen., to fortify, protect, defend with something:
elephantis aciem utrimque vallaverat,Flor. 2, 8 fin.:
Macedoniam suam armis ferroque,id. 2, 12, 4:
Pontus et regiis opibus et ipsā naturā regionis vallatus,Cic. Arch. 9, 21:
urbs Capsa in mediā Africā sita anguibus arenisque vallata,Flor. 3, 1, 14:
cum gladio te vallare scieris, vallum ferre desinito,Liv. Epit. 57:
vallatus bello,Luc. 6, 29:
videbant Catilinam ... vallatum indicibus atque sicariis,Cic. Mur. 24, 49:
haec omnia quasi saepimento aliquo vallabit disserendi ratione,id. Leg. 1, 24, 62:
jus legatorum divino jure esse vallatum,id. Har. Resp. 16, 34:
ignotae cumulis vallatus harenae,Prop. 3, 16 (4, 15), 29:
templa praesenti numine vallata,Val. Max. 9, 11, ext. 4:
hydra venenatis vallata colubris,Lucr. 5, 27; cf. Val. Fl. 1, 697; Sen. Herc. Oet. 1932; Sil. 7, 407:
sol radiis frontem vallatus acutis,Ov. H. 4, 159:
vallantur planctibus arae,Stat. Th. 10, 564.—To surround:
abyssus vallavit me,Vulg. Jonae, 2, 6.