vectātĭo — Lewis & Short
vectātĭo, ōnis, f.id.,
I a carrying or being carried, a riding (post-Aug.):
vectatio et iter reficiunt animum,Sen. Tranq. 17, 8:
assidua equi post cibum,Suet. Calig. 3.—Also in act. sense, a carrying or bearing: sarcinae, Aug. Civ. Dei, 22, 8, 11.