vēlĭtor — Lewis & Short
vēlĭtor, ātus, 1,
I v. dep. n. [veles], to fight like the velites or light troops, to skirmish (ante- and post-Aug.).
I Lit.:
in eum lapidibus crebris,App. M. 9, p. 234, 25:
equus postremis calcibus,id. ib. 7, p. 195, 12.—In mal. part.:
primis Veneris proeliis,App. M. 5, p. 168, 6.—
II Trop.:
tunc saga illa primis adhuc armis disciplinae suae velitatur,i. e. makes the first attempt, essays, App. M. 9, p. 230:
contra aliquem scurrilibus jocis,id. ib. 8, p. 213, 11:
calumniis in aliquem,id. Mag. p. 274:
nescio quid vos velitati estis inter vos duo,i. e. have wrangled, Plaut. Men. 5, 2, 28:
adversus impudentes et improbos in maledictis (with decertare convicio),Gell. 6, 11, 1:
periculum alicui,to threaten with danger, App. M. 5, p. 164.