vellĭcātĭo — Lewis & Short
vellĭcātĭo, ōnis, f.id.,
I a plucking, twitching; trop., a twitting, taunting (postAug.):
cum non tantum lacerationes, sed etiam vellicationes effugerit,Sen. Vit. Beat. 5, 3; id. Ira, 3, 43, 5.