vernŭla — Lewis & Short
vernŭla, ae,
I comm. dim. [verna], a little or young home-born slave (post-Aug.).
I Lit., Juv. 10, 117; Sen. Prov. 1, 6; Plin. 22, 17, 20, § 44; App. M. 4, p. 153, 25 al.—
II Transf., adj.: = vernaculus.
A Jocular, pert, coarse:
urbanitas,Petr. 24 (al. vernacula).—
B Native, indigenous:
lupus Tiberinus,Juv. 5, 105:
libelli,Mart. 5, 18, 4.