victrix — Lewis & Short
victrix, ĭcis (
abl. victrice, Cic. Phil. 13, 3, 7 al.;but victrici,Liv. 28, 6, 8; gen. plur. victricium, Tac. H. 2, 59; Suet. Tib. 14:
victricum,Fest. p. 178, 26), f. victor, she that is victorious, a conqueress, victress; adj., conquering, victorious.
victrices Athenae,Cic. Tusc. 1, 48, 116:
manus victrix,id. Sest. 37, 79:
victricia arma,Verg. A. 3, 54; so,
arma,Just. 44, 5, 8:
copiae, Auct. B. Alex. 40: naves,id. ib. 11; 25; Ov. M. 15, 754:
manus,id. ib. 4, 739:
dextra,id. ib. 8, 421:
bella,Stat. S. 5, 2, 150:
litterae,containing news of victory, Cic. Att. 5, 21, 2:
tabellae,Ov. Am. 1, 11, 25:
erat victrix res publica caesis Antonii copiis,Cic. Ep. ad Brut. 1, 10, 2; Manil. 2, 882.—
mater victrix filiae non libidinis,Cic. Clu. 5, 14:
victrix causa deis placuit, sed victa Catoni,Luc. 1, 128:
dea (Alecto),Verg. A. 7, 544; cf. Ov. M. 6, 283.