vĭgor — Lewis & Short
vĭgor, ōris, m.vigeo,
not in Cæs. or Cic.): nec tarda senectus Debilitat vires animi mutatque vigorem,Verg. A. 9, 611: igneus est ollis vigor, id. ib. 6, 730:
juventas et patrius vigor,Hor. C. 4, 4, 5:
animi,Ov. H. 16, 51; Liv. 9, 16:
mentis,Quint. 11, 2, 3:
quantum in illo (libro), di boni, vigoris est, quantum animi!Sen. Ep. 64, 2:
gemmae,strong brilliancy, Plin. 37, 7, 28, § 101; cf. id. 9, 35, 54, § 109. —Plur.:
vigores mentium,Gell. 19, 12, 4:
animorum,Vitr. 6, 1 fin.; Sil. 15, 355.