vĭtĭōsĭtas — Lewis & Short
vĭtĭōsĭtas, ātis, f.vitiosus,
I faultiness, corruption, viciousness, vice. *
I Lit.:
umoris,Macr. S. 7, 10, 10.—
II Trop. (Ciceron.): hujus virtutis contraria est vitiositas. Sic enim malo quam malitiam appellare eam, quam Graeci kaki/an appellant. Nam malitia certi cujusdam vitii nomen est, vitiositas omnium, Cic. Tusc. 4, 15, 34:
vitiositas autem est habitus aut affectio in totā vitā inconstans et a se ipsa dissentiens,id. ib. 4, 13, 29.