1. λαπίζω · lapizō — Beekes
λαπίζω [v.] ‘to boast, swagger’ (δ. Fr. 1062, Cic. Att. 9, 13, 4, AB, Phot., H.).
834 λάπτω *DER λάπισμα ‘boasting’ (Cic. l.c.), λαπιστής ‘swaggerer’ (LXX, Η.), -ίστρια, -ἰκτής (Phot., H.). eETYM Compared with Skt. ldpati ‘to chatter’ and the Slavic group of Ru. lepetdt’ ‘to stammer’, etc. (Pok. 677f.). However, a root of the shape Aan- is rather Pre-Greek than cognate with Sanskrit. Adntw [v.] ‘to lap with … — [Beekes, s.v. λαπίζω, p. 880] 2. λαπίζω · lapizō — Chantraine
λαπίζω : «se vanter, faire le malin » (5. fr. 1062 ; Cic. Αἰ. 9,18,4). Glose d'Hsch. λαπίζει * γαυροῦται «οἷον» λαοπίζει * οἱ γὰρ Λαπίθαι ἔθνος Θεσσαλίας * ἀπὸ Λαπίθου, τοῦ "Ἄρεως παιδός ; autres gloses, AB 277, Phot.; d’où λάπισμα «vantardise» (Οἷα. L. 6.); λαπιστῆς « Vantard » {(LXX, Hsch.) avec le doublet λαπυετήν * καυχητὴν καὶ ἄλλα {Hsch.); le ἢ. λαπίστρια " ῥεμδομένη, μετεωριζομένη, θέλουσα εὐωχεῖσθαι (Η50}.). … — [Chantraine, s.v. λαπίζω, p. 637]
3. λαπίζω · lapizō — Frisk
λαπίζω “großsprechen, prahlen, flunkern’ (5. Fr. 1062, Cie. Att. 9,13,4, AB, Phot., H.) mit λάπισμα *Ruhmredigkeit’ (Cie. a. a. O.), λαπιστής “Prahler, Aufschneider’ (LXX, H.), -ἰστρια, -ὐτής (Phot., H.). — Volkstümliches Schallwort, mit aind. ldpati “schwatzen’, slav., 2. B. russ. lepetäto "stammeln, lallen’ u.a.m. (WP.2, 429, Pok. 677f.) elementarverwandt. Anders v. Windekens Ling. Posn. 8,35; zu Aandoow usw. — [Frisk, s.v. λαπίζω, p. 1057]
4. λᾰπ-ίζω · lap-izō — LSJ
swagger, rodomontade= συρίζω, S. Fr. 1062; swagger, rodomontade, Cic. Att. 9.13.4, AB 277, Phot.; cf. λαοπίζειν.