1. λελιημένος · leliēmenos — Beekes
λελιημένος [adj.] ‘longing for’ (Il, Emp. A. R.). VAR Late finite forms AeXin-to (A. R.), -σαι (Theoc., Orph.). eETYM An isolated perfect formation, traditionally connected with λιλαίομαι; λελιημένος is then taken to be analogical after τετιημένος; critique of this in Tichy 1983: 230’. She suggests connection with λίην, or an epic “Streckform” for Ἰλελήμενος to λῆν ‘want’. Uncertain. — [Beekes, s.v. λελιημένος, p. 894]
2. λελιημένος · leliēmenos — Frisk
λελιημένος (Il., Emp., A. R. u.a.), späte finite Formen ZsAln-to (A. R.), -σαι (Theok., Orph.) "begehrend, sich sehnend’. — 104 λέμβος---λέπαδνον Isolierte Perfektbildung (vgl. Wackernagel Syntax 1, 169 und Schwyzer 770), seit alters zu λιλαίομαι gezogen, wobei λε-λιη- μένος als Analogiebildung nach τε-τιη- μένος verständlich wäre (Pedersen Litteris [Lund 1928] 5, 115 A. 1); andere Analyse bei Meillet BSL 27, 230f. … — [Frisk, s.v. λελιημένος, p. 1075]