1. λεόπαρδος · leopardos — Beekes
λεόπαρδος [m.]} ‘leopard’ (Gal., Edict. Diocl.). «VAR Also λεοπάρδαλις (see Wessely Glotta 6 (1915): 2of.). *ETYM Starting from the Iliad, the normal word for ‘leopard’ was » πάρδαλις. Probably, λεόπαρδος was formally influenced by Lat. pardus, leopardus, or even a borrowing from Latin (DELG). The analysis as a compound of λέων and πάρδος is doubtful, because πάρδος is only attested in Ael. NA 1, 31 (vl. … — [Beekes, s.v. λεόπαρδος, p. 895]
2. λεόπαρδος · leopardos — Chantraine
λεόπαρδος : m. «léopard» (Gal, Ed. Diocl., grec tardif) à côté de λεοπάρδαλις cf. Wessely, αἱ. 6, 1915, 29. Le nom ancien de l’animal est πάρδαλις. Composé copulatif de λέων et πάρδος cf. Strômberg, Woristudien 12. Mais Xco- comme premier terme de composé est très rare, v. sous λέων et πάρδος n'est attesté que chez Æl. N. À. 1,31. Le mot est tardif, influencé par lat. pardus « mâle de la panthère » selon Pline, H. … — [Chantraine, s.v. λεόπαρδος, p. 647]
3. λεόπαρδος · leopardos — Frisk
λεόπαρδος (Gal., Edict. Ὁ]ο06]., Kirchenschriftsteller u. &.), auch λεοπάρδαλις (s. Wessely Glotta, 6, 29£.) m. “Leopard’. — Mischungskomp. aus λέων und πάρδος (vgl. Risch IF 59, 56f., Strömberg Wortstudien 12), welch letzteres indessen nur Ael. NA 1, 31 (v. 1. πάρδαλος) belegt ist; dafür seit Il. πάρδαλις. Somit wohl von lat. pardus, leopardus formal beeinflußt; vgl. 8. πάρδαλις. Vereinzelt ist Aso- als Vorderglied … — [Frisk, s.v. λεόπαρδος, p. 1076]
4. λεόπαρδος · leopardos — LSJ
leopardleopard, Gal. 5.134, Edict.Diocl. 8.39, Theognost. Can. 98.