1. λέπας · lepas — Beekes
λέπας [n.] “bare rock, mountain’ (Simon., A, E, Th.). «VAR Only nom. and acc. sg. *DER λεπαῖος ‘rocky’ (E.); λεπάς, -άδος [f.] ‘limpet’ (Alc. Z 36, 2 [uncertain], Epich., com., Arist.), as the animal clings to the rock (cf. H. λεπάδες: τὰ πρὸς ταῖς πέτραις κεκολλημένα κογχύλια ‘mussels sticking to the rocks’), but alternatively, derived from λέπος, λεπίς ‘shell, scale’. From λέπας: λεπαστή (-ἄστη) [f.) … — [Beekes, s.v. λέπας, p. 895]
2. λέπας · lepas — Chantraine
λέπας : n. (seulement nom.-acc, sing.) «rocher nu, montagne» (Simon, Æsch., Ἐπ), cf. ᾿Ακραῖον λέπας (Th. 7,78). Adj. dérivé λεπαῖος «rocheux» (E.). Autre dérivé λεπάς, -ἀδος f. « patelle, bernique » (Ale, Epich., com., Arist.), parce que lanimal est solidement fixé au rocher, ef. la glose λεπάδες * τὰ πρὸς ταῖς πέτραις χκεχολλημένα κογχύλια (Hsch.). D'où λεπαστή (Hdn. 1,345), ou -ἄστη «coupe en forme de patelle» … — [Chantraine, s.v. λέπας, p. 647]
3. λέπας · lepas — Frisk
λέπας n. (nur Nom.-Akk. sg.) "kahler Fels, Berg’ (Simon., A., E., Th.). — Davon: λεπαῖος “felsig’ (E.); λεπάς, -άδος f. "Napfschnecke, -muschel’ (Alk. Z 36, 2 [nicht sicher], Epich., Kom., Arist.), weil sich das Tier mit dem Fuß an dem Fels festhält (vgl. H. λεπάδες" τὰ πρὸς ταῖς πέτραις κεκολλημένα κογχύλια); nach WP. 2,429 und W.-Hofmann 5. lepidus dagegen von λέπος, λεπίς "Schale, Schuppe’. — Von λεπάς: λεπαστή … — [Frisk, s.v. λέπας, p. 1077]
4. λέπας · lepas — Frisk
λέπας. Pisani A.I.O.N.7 (1966) 44ff. zieht λεπαστή, λέπαστρον zu δέπας; s.d., Nachtr. Atrıw. Gegen Heranziehung von lat. lepös, lepidus Monteil Beau et laid en latin 137. — Substratwort nach Beekes Orbis 20 (1971) 132-137. — [Frisk, s.v. λέπας, p. 2271]