λευκ-όω · leuk-oō — LSJ
whiten over, [πυξίον] Aen.Tact. 31.14; βωμόν IG 2(2).1672.140:—Med., λευκοῦσθαι τὰ ὅπλα whiten their shields, X. HG 2.4.25, cf. 7.5.20; λ. πόδα bare the foot, AP 9.403 (Maec.).
mostly in Pass., to be made or become white, λευκωθεὶς κάρα μύρτοις Pi. I. 4(3).69; τοῖχος λελευκωμένος whitened or plastered, Pl. Lg. 785a; γραμματεῖον λελευκωμένον, = λεύκωμα I, D. 46.11; ὁ ἄνθρωπος οὐ λευκός ἐστιν ἀλλὰ λελεύκωται Arist. Ph. 185b29; of a leper, Ph. 1.346; λελευκωμένος πίναξ, of the list of proscribed, D.C. Fr. 109.12.