μαῦλις

μαῦλις 1 - μάχαιρα. Kai ἡ μισθωτὸν (Latte: μισθίον) ποιοῦσα ‘large knife, also a procuress’ (H.). «τὰν Lyd.?> *DER μαυλίζω = μαστροπεύω ‘to pander’ (H., sch.) with μαυλιστής [m.] (Cat. Cod. Astr., Phot, Suid.), μαυλίστρια [{1 (uid. sch. EM); μαυλιστήριον- nap’ Ἱππώνακτι, μάχλος 915 — [Beekes, s.v. μαῦλις, p. 965]

μαῦλις 2, -ἰδος, -t0¢ [f.] ‘knife’ (Call, Nic., AP, H., Suid.,sch.). spavAtc 1. μαῦρος -VAR μαυρός. >dauavpdc. — [Beekes, s.v. μαῦλις, p. 966]

1 μαῦλις : Hsch. ἃ la glose μάχαιρα καὶ À μίσθιον ποιοῦσα, Pour le premier sens, voir le suivant, pour le second, le mot désigne l’entremetteuse, Verbe dénominatif : μαυλίζω «prostituer» (Hsch. su. μαστροπός); d’où μαυλιστῆς « entremetteur » (Cat, Cod. Astr., Phot. et Suid.), -εἰστρια f. «entremetteuse » (Suid. s.u. πυγοστόλος, EM 695,31); en outre, μαυλιστήριον glosé ainsi par Hsch. : παρ᾽ Ἱππώνακτι, Λύδιόν τι … — [Chantraine, s.v. μαῦλις, p. 689]

2 μαῦλις, -ἰδος, -10c : f. « couteau » (Call. fr. 75,9, Nic. AP, Hsch.), cf. μαυλίας dans Suid. et le dimin. μαυλάκιν (P. Fouad 84). Et.: Ignorée. Jongkees, /.c. s.u. 1 μαῦλις, rattache le mot au nom supposé de la Grande Mère lydienne qui protégerait les armes de métal (7). — [Chantraine, s.v. μαῦλις, p. 689]

1. μαῦλις μάχαιρα. καὶ ἡ μισϑωτὸν ποιοῦσα H. — Davon μαυλίζω Ξε μαστροπεύω (H., Sch.) mit μαυλιστῆς m. (Cat. Cod. Astr., Phot., Suid.), f. μαυλίστρια (Suid., Sch., EM); μαυλιστήριον' παρ᾽ Ἱππώνακτι, λύδιον νόμισμα (λέμισμα cod.) λεπτόν τι H. — Hypothesenkette von Jongkees Acta Or. 16, 146ff.: von Iyd. *mav-lis, Adj. von *Mavs, Iydischer Name der Muttergöttin Magna mater (in kleinas. EN wie Mava, Mav-evva, … — [Frisk, s.v. μαῦλις, p. 1158]

2. μαῦλις, -ἰδος, -ἰος f. “Messer” (Kall.,, Nik., AP, H., Suid., Sch.). — S. zum Vorherg. — [Frisk, s.v. μαῦλις, p. 1158]