μῆχος · mēchos — LSJ
means, expedient, remedy
means, expedient, remedy, Il. 2.342, Od. 12.392, Hdt. 2.181, 4.151; κακῶν E. Andr. 536 (lyr.); νόσω Theoc. 2.95: c. inf., οὐδὲν ἔσται μ. ὠφελεῖν πάτραν Lyc. 1459. (Cf. Goth. mag ‘canʼ; if μηχανή (Dor. μᾱχ-) is cogn., μᾶχος must be read in Theoc. l.c. with some codd.)