μέλπω

poet. Verb, celebrate with song and dance, μέλποντες ἑκάεργον Il. l.c.; Φοῖβον Hes. l.c., cf. Pi. Fr. 75.11; μ. τινὰ κατὰ χέλυν E. l.c.; τινὰ κώμοις Ar. Th. 989 (lyr.); μ. ᾠδαῖς Σπάρτην Anaxandr. 41.19 (anap.); μ. τὸν πόσιν E. Tr. 339 (lyr.).

intr., sing, A. Ag. 245, E. IT 429 (both lyr.): c. acc. cogn., μ. θανάσιμον γόον A. Ag. 1445; ἰαχάν, βοάν, E. Med. 150, Tr. 547 (both lyr.); μ. τᾶς κιθάρας ἐνοπάν let it sound, Id. Ion 881 (lyr.): c. dat. instrum., μ. αὐλῷ play on . . , AP 6.195 (Arch.); μ. πτεροῖς, of the swan, Anacreont. 58.9.

Med. μέλπομαι, Hom. (v. infr.), E. Ph. 787 (lyr.): aor. part. μελψάμενος AP 7.19 (Leon.): fut. μέλψομαι in pass. sense, ib. 9.521:—sing to the lyre or harp, μετὰ δέ σφιν ἐμέλπετο θεῖος ἀοιδός, φορμίζων Od. 4.17, cf. 13.27; μέλπεο καὶ κιθάριζε h.Merc. 476; Μελπόμενος, epith. of Dionysus at Athens, Paus. 1.2.5; dance and sing, as a chorus, μετὰ μελπομένῃσιν ἐν χορῷ Il. 16.182, cf. h.Hom. 19.21; μέλπεσθαι Ἄρηϊ to dance a war-dance in honour of Ares, by a bold metaph. for to fight on foot (ἐνὶ σταδί

c. acc., sing of, celebrate, νόμους καὶ ἤθεα Hes. Th. 66, cf. Pi. P. 3.78; μ. χοροῖσι E. Tr. 554 (lyr.).