μεταμφι-άζω · metamphi-azō — LSJ
change the dress of another, strip off his dress, τινα Plu. and Luc. ll.cc.; τὰ τοῦ πλησίον Max.Tyr. l.c.: c. dupl. acc., τὸ λαμπρὸν σχῆμα μ. τινά Hld. 2.21: metaph., change, τι εἴς τι AP 6.165 (Phal.):—Med., take off oneʼs own dress, τὴν βασιλικὴν ἐσθῆτα μεταμφιασαμένη v.l. in Phylarch. 30 J. (cf. sq. [μεταμφιέννυμι]); πορφυρίδα μεταμφιάσομαι Luc. Herm. 86 codd.; ἀποδυσάμενος τὸν Πυθαγόραν τίνα μετημφιάσω μετʼ αὐτόν; what body didst thou assume after him? Id. Gall. 19; μ. τὴν τύχην, τὸν βίον, V