μεταπίπτω

fall differently, undergo a change,

in form, Heraclit. 88, Meliss. 8, Pl. Cra. 440a, etc.; πολλαχῶς μ. Diog.Apoll. 2; μ. τὸ εἶδος Hdt. 6.61; μ. εἰς ἄλλο εἶδος Pl. Cra. 440b; ἐκ γυναικὸς ἐς ὄρνεον Luc. Philops. 2: Gramm., τὸ ᾱ μ. εἰς τὸ ο̄ A.D. Adv. 188.25; fall into disrepair, PSI 4.444.3 (iii B. C.).

in mind, change oneʼs opinion suddenly, τὸν ὁμόθεν πεφυκότα στέργων μετέπεσον E. IA 502; ἐξ ἐχθίστου μ. Ar. Av. 627: abs., Isoc. 9.50, Plb. 5.49.7, PRyl. 118.4 (i B. C.); also μ. εἰς τἀναντία τῆς γνώμης Plb. 21.7.7.

of place, migrate, be transferred, Arist. Mete. 360b18, al.; of votes, εἰ τριάκοντα μόναι μετέπεσον τῶν ψήφων Pl. Ap. 36a, cf. Aeschin. 3.252; but ὀστράκου μεταπεσόντος on the fall of the sherd with the other side uppermost, prov., of a sudden change (borrowed from the game ὀστρακίνδα), Pl. Phdr. 241b, cf. Sch.

of conditions, circumstances, etc., μεταπίπτοντος δαίμονος E. Alc. 913 (anap.); μ. ἄνω κάτω Pl. Grg. 493a; τοὐναντίον μεταπέπτωκεν Id. Tht. 162d; τὰ μὲν [πάθη] ταχὺ μεταπίπτειν εἴθισται D. 26.18; τὸ τῆς τύχης γὰρ ῥεῦμα μ. ταχύ Men. Georg.Fr. 2; freq. of political changes, undergo revolution, Th. 8.68, Pl. Ep. 325a; μετεπεπτώκει τὰ πράγματα a revolution had taken place, Lys. 20.14; ἡ Ῥωμαίων δυναστεία μετέπεσεν εἰς μοναρχίαν Hdn. 1.1.4; also ἀρχὴ -πεσοῦσα εἰς ἄνδρα ἐξ ἀσήμου γένους Id. 2.3.1: gen

μεταπίπτοντες λόγοι fallacies due to a change in meaning of terms, ib. 1.7.1; συλλογισμοὶ μ. ib. 2.17.27.

c. gen. rei, fall from, fail of . . , εἰ ἡ γνῶσις τοῦ γνῶσις εἶναι μὴ μεταπίπτει Pl. Cra. 440a.

of property, to be transferred, εἴς τινα ἐξ ὀνόματός τινος Stud.Pal. 4.114.14 (ii A.D.).