1. μετρηδόν · metrēdon — Frisk
μετρηδόν “in metrischer Form’ (Nonn.). 4. Verb: μετρέω, sehr oft mit Präfix, z.B. ἀνα-, δια-, ἔπι-, &x-, dno-, συν-, ‘messen, ausmessen, abschätzen usw.’ (seit Hom.); davon (mehrfach mit Präfix) μέτρ-ησις “Messung’ (ion. att.), -nua “Maß’ (E., hell. u. sp.), -ητής m. „Messer“, Ben. eines Maßes, “Metretes’ (att. usw.; Fraenkel Nom. ag. 1, 233), -nris f. ‘ds. (Amorgos IVa), -ητιαῖος “einen μι. haltend’ (Karyanda), … — [Frisk, s.v. μετρηδόν, p. 1193]