μικκός · mikkos — LSJ
Dor. and Boeot. for μικρός, Ar. Ach. 909, Archyt. 1, Theoc. 5.66, 8.64, Call. Cer. 111; also (ή, όν) Ion., αἱ μικκαὶ σφαῖραι Hp. Art. 3 (cod. Apollon.Cit.); ἐλαίου μίκκον (sic) Id. Nat.Mul. 93 (v. l.), cf. 100 (v.l.), Call. Fr. 179, Iamb. 1.382, Herod. 6.59, AP 5.120 (Phld.), Ael.Dion. Fr. 187; found in Epicur. Fr. 560, Müller-Bees Inschriften der jüdischen Katakombe p.51 (ii/iii A. D.), PLond. 2.239.16 (iv A. D.), Sammelb. 5747; cf. μικός.