μίνυνθ-ᾰ · minynth-a — LSJ
a short time, in Hom. mostly in phrase, μ. περ οὔ τι μάλα δήν Il. 1.416, Od. 22.473; μ. δέ οἱ γένεθʼ ὁρμή but short-lived was his effort, Il. 4.466; οὐ πολλὸν ἐπὶ χρόνον, ἀλλὰ μ. Od. 15.494; μ. δὲ γίγνεται ἥβης καρπός Mimn. 2.7; μ. δέ μοι ψυχὰ γλυκεῖα B. 5.151; τὴν δʼ οὔτι μ. περ εὔνασεν ὕπνος A.R. 4.1060.