μωκ-άομαι

μωκάομαι [v.] ‘to mock, ridicule, insult’ (LXX, Epicur., Agatharch.). < PG(V )> eCOMP Sporadically with prefix, like δια-, kata-. *DER μωκός [m.] ‘mocker, insulting’ (Arist LXX), μωκία ‘mockery’, μῶκος [m.] ‘insult’ (Anon. apud Ath. Simp.), μωκάζω (Suid.), -ebw (Zonar.) ‘to insult’; μώκημα (LXX), δια-, κατα-μώκησις (Plb., Ath.) ‘mockery’. *ETYM Formally (cf. βρωμάομαι, πωτάομαι, etc.), it is obvious to take μωκάομαι … — [Beekes, s.v. μωκάομαι, p. 1040]

μωκάομαι : «se moquer de, ridiculisers (LXX, Épicure, Agatharch., etc.), l'actif ne figure que dans des lexiques ; parfois avec des préverbes : &ro- (Hsch. s.u. ἀποίζειν), δια- (Phld., etc.), ἐπι- (tardif), κατα- ΧΑ, Plu., Épict.). Noms d'action μώκημα (LXX), δια-, καταμώκησις (Plb., Ath.) «moquerie»r. Au radical verbal répondent deux substantifs : μωκός m. « moqueur » (Arist. H. À. 491 Ὁ, LXX}), plus μωκία « … — [Chantraine, s.v. μωκάομαι, p. 746]

μωκάομαι, vereinzelt mit Präfix wie δια-, κατα-, 'spotten, verspotten, höhnen’ (LXX, Epikur., Agatharch. usw.) mit μώκηpa (LXX), δια-, κατα-μώκηοις (Plb., Ath.) “Spötterei’. Daneben μωκός m. “Spötter, höhnisch’ (Arist., LXX) mit μωκία ‘Spötterei’, μῶχος m. ‘Hohn’ (Anon. ap. Ath., Simp.) mit μωκ-άξω (Suid.), -edw (Zonar.) “"höhnen’. Wegen der Form (vgl. βοωμάομαι, πωτάομαι u.a.; Schwyzer 719) liegt es nahe, uwxdouaı … — [Frisk, s.v. μωκάομαι, p. 1253]