1. μολοβρός · molobros — Beekes
μολοβρός [m.] scornful or ignominious qualification, referring to Odysseus, who has not yet been identified, by the goat-herd Melanthos and the beggar Iros (p 219, σ 26; after this Lyc. 775); also of the head (κεφαλή) of a plant in unknown mg. (Nic. Th. 662).
eDIAL Myc. mo-ro-qo-ro /molog“ros/. DER μολόβρε-ιον [n.] ‘the young of a swine’ (Ael.), -ίτης ὗς ‘id’ (Hippon.). PN Μόλοβρος [m.] (Th. 4, 8, 9; … — [Beekes, s.v. μολοβρός, p. 1014] 2. μολοβρός · molobros — Chantraine
μολοβρός : m., terme d’injure adressé à un mendiant et que Bérard traduit « goinfre » (Od, 17,219 ; 18,26, puis Lyc. 775); il existe aussi un anthroponyme Μόλοθρος (Th. 4,8,9) pour un Lacédémonien; cf. Bechtel, H. Personennamen 50%, qui donne de ce nom une interprétation aberrante, Au f,. comme adj. μολοδρὴ κεφάλη « tête (fleur?) d'une plante qui reste au niveau du 50] » [?] (Nic. Th. 662), si la leçon est correcte. … — [Chantraine, s.v. μολοβρός, p. 726]
3. μολοβρός · molobros — Frisk
μολοβρός m. höhnische od. schimpfliche Benennung, vom Ziegenhirten Melanthos und vom Bettler Iros auf den nicht erkannten Odysseus bezogen (p 219, σ 26; danach Lyk. 775); auch vom Kopf (χεφαλή) einer Pflanze in unklarer Bed. (Nik. Th. 662). — Davon μολόβρ-ιον n. “das Junge eines Wildschweins’ (Ael.), -irng ὕς “ds. (Hippon.). — PN Μόλοβρος m. (Th. 4, 8, 9; lakon.). μολόχη---μόλυβδος 251 Volkstümliches Wort, schon … — [Frisk, s.v. μολοβρός, p. 1222]
4. μολοβρ-ός · molobr-os — LSJ
greedy fellow, that rests upon the groundgreedy fellow, applied to a beggar, Od. 17.219, 18.26, cf. Lyc. 775: also as Adj., μολοβρὴ κεφαλή the head of a plant that rests upon the ground, Nic. Th. 662 (variously expld. by Sch.Od. and Sch. Nic.).