μωλύω

boil imperfectly, parboil, scald, simmer, πάσχει ὅπερ ἐν τοῖς ἑψομένοις τὰ μωλυνόμενα Arist. GA 776a1 (μολυν- codd.); σκληρότερα μὲν τὰ μεμωλυσμένα γίγνεται τῶν ἑφθῶν Id. Mete. 381a21 (v.l. μεμολ-); of a herb, μωλυθεῖσα πυρὶ σμαλερῷ Poet. de herb. 101, cf. 138; of half-roasted meat, [κρέα] πρὸς ὀλίγον τῷ πυρὶ μεμωλυσμένα Hld. 2.19 (μεμολ- codd.).

of ulcers, ‘go off the boil’, fail to come to a head, subside, fade away, σκληρὰ καὶ ἄπεπτα πάντα ἐμωλύνθη Hp. Epid. 7.3 (v.l. ἐμολ-) ; συνελειαίνετο (v.l. ἐπεχλιαίνετο) ταῦτα, καὶ ἐμωλύνθη (v.l. κατεμωλύθη) καὶ οὐκ ἀπεπύησεν ib. 2.2.6 ( = ἠφανίσθη καὶ κατὰ βραχὺ ἀπεμαράνθη· οὕτως γὰρ καλεῖ τὸ τῆς ὀξείας κινήσεως καὶ μεταβολῆς παυσάμενον καὶ ἀποψυχθέν, Gal. 17(1).328); μωλυόμενα· κατὰ βραχὺ ἀπομαραινόμενα, Hp. ap. Gal. 19.124; μεμωλυσμένους (-μολ- codd.)· ἔνιοι μὲν τοὺς κατεψυγμένους, ἔνιοι δὲ τ

relax, μεμωλυσμένη· παρειμένη, Hsch. s.v. μῶλυς; μωλύεται· γηράσκει, Id.; μωλύειν· τὸ ἐκλύειν καὶ διέλκειν καὶ μαραίνειν, Phryn. PS p.89 B.; μωλύον κρέας· τὸ ἠρέμα διαχεόμενον καὶ μὴ συνεστός, ibid.; διʼ οὗ μωλύονται αἱ ὁρμαὶ καὶ τὰ πάθη, as expl. of μῶλυ, Cleanth. ap. Apollon. Lex. s.v. μῶλυ.

also of ulcers, become septic, ἢν ἕλκος γένηται . . , καὶ μὴ ταχὺ ὑγιανθῇ ἀλλὰ μωλυνθῇ (μολυνθῇ codd., quod fort. legend.) Hp. Steril. 213.

f.l. for μολεύειν (q.v.) in Thphr. HP 2.2.2. (μωλ- confirmed by the metre in Poet. de herb. ll.cc., and by Cleanth. l.c.; prob. derived from μῶλυς, cf. Demetr.Lac. Herc. 1014.58.)