1. νίγλαρος · niglaros — Beekes
νίγλαρος [m.] ‘whistle’ (Ar. Ach. 554), plur. ‘trills, quavers’ (Pherecr. 145), but a small flute acc. to Poll. 4, 82. eDER νιγλαρεύω [v.] ‘to whistle’ (Eup. 110); cf. wyAapebwv- tepetiCwv ‘humming’ (H.). *ETYM Unknown. vides (?] - αἰδοῖα ἢ ὀρχίδια παιδίων ‘private parts or testicles of children’ (Phot.), who cites the word as Sicilian. H. has viidec, which Latte corrects. «Ὁ» *ETYM Unknown. — [Beekes, s.v. νίγλαρος, p. 1071]
2. νίγλαρος · niglaros — Chantraine
νίγλαρος : «sifflement » (Ar. Ach. 554), au pl. «trilles » — [Chantraine, s.v. νίγλαρος, p. 770]
3. νίγλαρος · niglaros — Chantraine
νίγλαρος (Phérécr. 145), mais selon Poll. 4,82, nom d'une pelite flûte, avec νιγλαρεύω «siffler, gazouiller » (Eup. 110), cf. νιγλαρεύων ᾿ τερετίζων (Hsch.). — [Chantraine, s.v. νίγλαρος, p. 771]
4. νίγλᾰρ-ος · niglar-os — LSJ
whistle, trills, quaverswhistle (the sound), Ar. Ach. 554 (pl.): in pl., trills, quavers, Pherecr. 145.27, prob. in Phryn.Com. 69, cf. Hsch., Phot. s.v. νιγλαρεύων.