ὀδυρ-μός · odyr-mos — LSJ
lamentation, lamentation
lamentation, ὀδυρμοὶ καὶ γόοι A. Pr. 33 ; γήξασʼ ὀδυρμῶν πενθίμων τε δακρύων E. Ph. 1071 ; θρήνων ὀδυρμοί Id. Tr. 609 ; ὀδυρμοὺς, καὶ οἴκτους Pl. R. 387d ; θρήνων τε καὶ ὀδυρμῶν ib. 398d, al., cf. Call. Fr. 1.7 P.: c. gen., τῆς τύχης ὀ. lamentation for . . , Plu. Demetr. 47.